Ιωνικός Κίονας / Ionic Column

Δείγμα κάθετα ραβδωτού κίονα (κορμού) και κιονόκρανο ιωνικού ρυθμού χωρίς μείωση, με σταθερή διάμετρο στον κορμό δηλαδή. Στον αστράγαλο, την λεπτή πλάκα μεταξύ του κίονα και του κιονόκρανου, υπάρχουν στοιχεία διακοσμητικά δανεισμένα από την στέγη του Θησαυρού των Γελώων στην Ολυμπία. Λέγεται έτσι διότι δημιουργήθηκε στην Γέλα (Gela) της Σικελίας. Οι Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας βρίσκονταν, εντός του ιερού χώρου της Άλτεως και ήταν ναόσχημα κτήρια κατασκευασμένα, από τον 6ο αι. π.Χ. έως και τον 5ο αι. π.Χ. από αντιπροσώπους ελληνικών πόλεων που συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς αγώνες και εκεί φυλασσόταν τα πολύτιμα αναθήματα των πόλεων προς τον Δία.

*Σκίτσο με μολύβι HB, 3B, 5B, 8B και rotring 0.1/posca 0.7 διαστάσεων 15×16 εκ.

Advertisements

Μιθριδάτης ΣΤ’ / Mithridates VI

Εδώ, συμβολικά, απεικονίζεται ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ο Ευπάτωρ Διόνυσος (132 – 63 π.Χ.), βασιλιάς του Πόντου και ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της τότε Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας . Ακριβώς λοιπόν, επειδή θεωρήθηκε ο πρόμαχος της ελευθερίας των Ελλήνων έναντι των Ρωμαίων, στις απεικονίσεις του, νομισματικές/γλυπτικές, παρουσιάζεται ως ο νέος Μ. Αλέξανδρος. Δηλαδή ξυρισμένος και με μακριά χαίτη αντί για κοντό μαλλί και γένι και συν τοις άλλοις φέρει την λεοντή του Αλέξανδρου ΑΡΑ και του Ηρακλή ( Ρωμαϊκή προτομή του Λούβρου ‘’Μιθριδάτης ως Ηρακλής‘’ ). Επί της ουσίας σε αυτήν την απεικόνιση βλέπουμε τον σχεδόν αγένειο Ηρακλή, με στιβαρή ( έντονη δομή προσώπου ) και αγέρωχη (κλειστό στόμα ) φυσιογνωμία ταυτόχρονα.

Επισήμανση : Ο όρος ‘’Μιθριδατισμός’’, δηλαδή η απόκτηση ανοσίας σε τοξικές ουσίες και δηλητήρια, προέρχεται από αυτόν, ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του μήπως τον δηλητηριάσουν χορηγούσε στον εαυτό του βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου, ώστε να αναπτύξει τελικά ανοσία.

*Σκίτσο 18×18 εκ. με μολύβι 4B, 8B και σινική μελάνη

Θεμιστοκλής / Themistocles

Η προσωπογραφία βασίζεται, πρωτίστως, στον ‘’ηλικιωμένο ψαρά’’ του Λούβρου (”old fisherman”/”dying Seneca” – Vatican Louvre), ρωμαϊκό αντίγραφο ελληνιστικού πρωτοτύπου του 3ου  αιώνα π.Χ. αλλά σαφώς εξιδανικευμένα εκ μέρους μου προς συγκεκριμένη κατεύθυνση:

1) Ελαφρώς ανυψωμένο βλέμμα και μισάνοιχτο στόμα συνεπάγεται έκφραση ευσέβειας

2) Κοντή κόμη και ‘’υποτονική’’, κοντή πυκνή γενειάδα, υπαινίσσεται την πραότητα ως προς την κοινωνική συμπεριφορά, την ομοιότητα του πολιτικού με τους υπόλοιπους πολίτες, την απομάκρυνση δηλαδή από την αριστοκρατική ”ελίτ”.

3) Εύρωστος και έντονα κεκλιμένος λαιμός με ευδιάκριτες φλέβες, σκιασμένα μάτια, γυμνότητα με έντονη μυϊκή διάπλαση στην βάση του αυχένα, σημαίνει θεϊκή/ηρωική υπόσταση με ορμή και ετοιμότητα.

4) Αναστολή της αραιής κόμης με ελαφρώς εξογκωμένα ζυγωματικά, έντονες πτυχώσεις λαιμού/ρινοπαρειακές αυλακώσεις και γένι, άρα σχετικά προχωρημένη ηλικία

5) Ελαφρώς οιδηματική απόδοση των αυτιών, άρα αθλητικό ιδεώδες, όπως οι αθλητές του παγκρατίου και της πυγμαχίας. Υπαινιγμός για συνεχή και έντονο αγώνα. Να σημειωθεί εδώ ότι και σε απεικονίσεις του Ηρακλή απαντάται το εν λόγω χαρακτηριστικό.

6) Μεγάλες οφθαλμικές κόγχες με έντονο διογκωμένο μετωπιαίο οστό, άρα έντονη ιδιοσυγκρασία και πνευματική δύναμη.

Επομένως θα μπορούσε να είναι ο ‘’Ολύμπιος’’, κατά Πλουτάρχω, Περικλής ή ακόμα καλύτερα ο ”ου την ψυχήν μόνον, αλλά και την όψιν ηρωικός γενόμενος”,επίσης κατά Πλουτάρχω, Θεμιστοκλής, δεδομένου ότι ο τελευταίος, φυσιογνωμικά πάντα και κατά την εξιδανίκευση της εποχής του, ήταν πιο βαρύγδουπος.

     * Σκίτσο 12×15 εκ. με μολύβι 5B και 8B, έγχρωμα Faber-Castell και rotring 0.1

Σπάρτη / Sparta

Η ‘’Σπάρτη επί Πύρρου’’, έργο, σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένο, από το αντίστοιχο του Βρετανού ζωγράφου και διαπρεπή αρχιτέκτονα, Joseph Michael Gandy, του 19ου αιώνα. Συγκεκριμένα στην υδατογραφία του, απεικονίζει την Περσική Στοά,  στην Πλατεία του βουλευτηρίου.

Σκίτσο διαστάσεων 28×25 εκ., με μολύβια 5B, 7B, 8B και rotring 0.1

Δημήτριος ο Πολιορκητής / Demetrius Poliorcetes

H λατρεία-θεοποίηση των ηγεμόνων των ελληνιστικών βασιλείων πάντα μου τραβούσε την προσοχή καλλιτεχνικά και όχι μόνο. Αυτή λοιπόν η απόδοση ισόθεων τιμών, χωρίς όμως ταύτιση με τους θεούς, ξεκίνησε επί της ουσίας μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, μιας και όλοι οι περίφημοι Διάδοχοι του, λατρεύτηκαν στις πόλεις τους. Ένας από αυτούς ήταν και ο Δημήτριος ο Πολιορκητής ( 337-283 π.Χ. ), γιός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου ( 382 – 301 π.Χ. ) και γαμπρός του Πύρρου της Ηπείρου. Πολέμησε στο πλευρό του Αντίγονου στην καθοριστική Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου ο πατέρας του έχασε την ζωή του. Κυβέρνησε συνολικά για έξι χρόνια, μέχρι που έχασε το θρόνο του από τον Λυσίμαχο και τον Πύρρο. Εξεστράτευσε στην Ασία, όπου και παραδόθηκε τελικά στον Σέλευκο το Νικάτορα το 285 π.Χ., πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε τιμητική αιχμαλωσία στη Συρία, και τελικά απεβίωσε το 283 π.Χ. στην ηλικία των 54 ετών. Έμεινε στην ιστορία για τις εντυπωσιακού μεγέθους και φιλοδοξίας εκστρατείες που διεξήγαγε, για την σκανδαλώδη προσωπική του ζωή.

  • Ο Πλούταρχος ( 45- 120 ) λοιπόν τον περιγράφει ως εξής:
    ‘’ εμφανίσιμος νέος, κανένας γλύπτης δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει την μορφή του. Η στάση του απέπνεε χάρη και αξιοπρέπεια, αλλά μπορούσε παράλληλα να προκαλέσει και μια δυσάρεστη αίσθηση. Υπήρξε πολυπράγμων άνθρωπος, αν και χαρισματικός στην πολεμική τέχνη, ήξερε να απολαμβάνει στο έπακρο και τις ηδονές της ζωής’’
  • Ενώ κατά τον σύγχρονο Ντρόυζεν ( 1808 – 1884 ):
    “Κανείς από τους Διαδόχους ή του Επιγόνους δεν είναι η εικόνα της εποχής του τόσο πιστή όσο ο Δημήτριος ο Πολιορκητής… κανείς δεν ξέρει τί να πρωτοθαυμάσει: την ενεργητικότητα, την μεγαλοφυΐα ή την ελαφρότητά του;’’

Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως ακόμη και οι εχθροί του, καταπλήσσονταν από τα μεγέθη των μηχανών ( Ελέπολις ) και των πλοίων του ( πολυήρεις ), είχε επίσης την τάση να επιλέγει χρυσοποίκιλτα ρούχα και υποδήματα, από πανάκριβα και εκλεπτυσμένα υφάσματα. Λέγεται ότι ήταν απρόθυμος στο να παρέχει ακροάσεις σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη να συναντηθούν μαζί του. Το προσωνύμιο του, το κέρδισε από την περίφημη Πολιορκία της Ρόδου.
Ήταν ο πρώτος από τους Διαδόχους που τόλμησε να χαράξει την μορφή του σε νομίσματα και μάλιστα με την μορφή κερασφόρου, ως ένδειξη δύναμης.

Σκίτσο με μολύβι, σινική μελάνη και κιμωλία,  διαστάσεων 15×18 εκ. βασισμένο σε τετράδραχμο της Αμφίπολης, στο οποίο μάλιστα παρουσιάζεται κερασφόρος, ως ένδειξη απόλυτης εξουσίας:

Βασιλεύς Πύρρος / Pyrrhus Rex

 

Προτομή ‘’Pyrrhus Rex’’ ( Πύρρος Α΄ της Ηπείρου ), διαστάσεων 5 x 6 εκ., με ραπιδογράφους 0.1 και 0.2. Η μορφή του, βασίζεται στην συγκριτική βιογραφία του Πλουτάρχου ‘’ Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος – Μάριος ‘