Δημήτριος ο Πολιορκητής / Demetrius Poliorcetes

H λατρεία-θεοποίηση των ηγεμόνων των ελληνιστικών βασιλείων πάντα μου τραβούσε την προσοχή καλλιτεχνικά και όχι μόνο. Αυτή λοιπόν η απόδοση ισόθεων τιμών, χωρίς όμως ταύτιση με τους θεούς, ξεκίνησε επί της ουσίας μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, μιας και όλοι οι περίφημοι Διάδοχοι του, λατρεύτηκαν στις πόλεις τους. Ένας από αυτούς ήταν και ο Δημήτριος ο Πολιορκητής ( 337-283 π.Χ. ), γιός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου ( 382 – 301 π.Χ. ) και γαμπρός του Πύρρου της Ηπείρου. Πολέμησε στο πλευρό του Αντίγονου στην καθοριστική Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου ο πατέρας του έχασε την ζωή του. Κυβέρνησε συνολικά για έξι χρόνια, μέχρι που έχασε το θρόνο του από τον Λυσίμαχο και τον Πύρρο. Εξεστράτευσε στην Ασία, όπου και παραδόθηκε τελικά στον Σέλευκο το Νικάτορα το 285 π.Χ., πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε τιμητική αιχμαλωσία στη Συρία, και τελικά απεβίωσε το 283 π.Χ. στην ηλικία των 54 ετών. Έμεινε στην ιστορία για τις εντυπωσιακού μεγέθους και φιλοδοξίας εκστρατείες που διεξήγαγε, για την σκανδαλώδη προσωπική του ζωή.

  • Ο Πλούταρχος ( 45- 120 ) λοιπόν τον περιγράφει ως εξής:
    ‘’ εμφανίσιμος νέος, κανένας γλύπτης δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει την μορφή του. Η στάση του απέπνεε χάρη και αξιοπρέπεια, αλλά μπορούσε παράλληλα να προκαλέσει και μια δυσάρεστη αίσθηση. Υπήρξε πολυπράγμων άνθρωπος, αν και χαρισματικός στην πολεμική τέχνη, ήξερε να απολαμβάνει στο έπακρο και τις ηδονές της ζωής’’
  • Ενώ κατά τον σύγχρονο Ντρόυζεν ( 1808 – 1884 ):
    “Κανείς από τους Διαδόχους ή του Επιγόνους δεν είναι η εικόνα της εποχής του τόσο πιστή όσο ο Δημήτριος ο Πολιορκητής… κανείς δεν ξέρει τί να πρωτοθαυμάσει: την ενεργητικότητα, την μεγαλοφυΐα ή την ελαφρότητά του;’’

Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως ακόμη και οι εχθροί του, καταπλήσσονταν από τα μεγέθη των μηχανών ( Ελέπολις ) και των πλοίων του ( πολυήρεις ), είχε επίσης την τάση να επιλέγει χρυσοποίκιλτα ρούχα και υποδήματα, από πανάκριβα και εκλεπτυσμένα υφάσματα. Λέγεται ότι ήταν απρόθυμος στο να παρέχει ακροάσεις σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη να συναντηθούν μαζί του. Το προσωνύμιο του, το κέρδισε από την περίφημη Πολιορκία της Ρόδου.
Ήταν ο πρώτος από τους Διαδόχους που τόλμησε να χαράξει την μορφή του σε νομίσματα και μάλιστα με την μορφή κερασφόρου, ως ένδειξη δύναμης.

Σκίτσο με μολύβι, σινική μελάνη και κιμωλία,  διαστάσεων 15×18 εκ. βασισμένο σε τετράδραχμο της Αμφίπολης, στο οποίο μάλιστα παρουσιάζεται κερασφόρος, ως ένδειξη απόλυτης εξουσίας:

Advertisements

Αλέξανδρος ο Μέγας / Alexander the Great

 

 

Αλέξανδρος Γ’ ο Μακεδών ή Αλέξανδρος ο ΜΕΓΑΣ, φέρων δορά ελέφαντα και κέρατα κριού ως υιός του Αμμωνος Διός. Η απεικόνιση είναι βασισμένη σε νομίσματα του Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος.

Σχέδιο με σινική μελάνη, διαστάσεων 17×18 εκ.

Alexandros III Macedon or Alexander the Great, carrying a sculp of elephant and ram;s horns as the son of Ammon Zeus. The depiction is based on coins of Ptolemy I Soter.

Ink sketch dimensions 17×18 cm.

 

Tο νόμισμα / The coin

Θεόφραστος / Theophrastus

Ο Θεόφραστος (371 π.Χ. – 287 π.Χ.) ήταν φιλόσοφος της αρχαιότητας και θεωρείται συνεχιστής του Αριστοτέλη τον οποίο και διαδέχτηκε στη διεύθυνση της Περιπατητικής Σχολής. Προσωπογραφία με σινική μελάνη ( Rotring 0.1 ), διαστάσεων 20 x 21 χιλιοστών.

Theophrastus (371 – c. 287 BC) was a Greek philosopher and the successor to Aristotle in the Peripatetic school. Portrait with Indian ink ( Rotring 0.1 ), 20 x 21 milimeters.

Alexander III of Macedon (Alexander the Great)/ Αλέξανδρος Γ’ της Μακεδονίας (Αλέξανδρος ο Μέγας)

Αλέξανδρος ο Μέγας ως υιός του ‘Aμμωνος Διός / Alexander the Great as son of Ammon Zeus. Προσωπογραφία του βασιλιά με μολύβι.

 

Alexander the Great with his  Lion Helm.