Πάνθηρας της Δωδώνης / Panther of Dodona

Ο Πάνθηρας της Δωδώνης

Αυτός… δεν είναι ένας ‘’κοινός’’ πάνθηρας… και αυτό διότι για την δομή της κεφαλής του, αντλήθηκαν στοιχεία συγκεκριμένα από λαβές ξίφους, οι οποίες βρέθηκαν στην περιοχή της Δωδώνης. Πιθανολογείται λοιπόν, ότι οι συγκεκριμένες λαβές ανήκουν σε χάλκινους ανδριάντες στρατηγών της περιοχής και συνδέονται με την τεχνοτροπία του Αργείου τεχνοπλάστη Αθηνογένη. Όσον αφορά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κεφαλής το θηρίο, από άποψη εξιδανίκευσης, διαφοροποιείται στα εξής :

1) Μικρό ‘’γένι‘’ στο πηγούνι.
2) ‘’Γένι’’ από χαμηλά στην γραμμή της γνάθου μέχρι και το άκρο του αυτιού.
3) Έντονη οφθαλμική κόγχη, επίσης παρατηρήστε την έντονη συνοφρύωση πάνω από το μάτι ( το ‘’τράβηγμα’’ δηλαδή ).
4) Προτεταμένο χείλος στα πλαϊνά της σχισμής του στόματος.
5) Έντονο ζυγωματικό που ξεκινάει από την μύτη και καταλήγει στο πίσω μέρος της κόγχης.

*Να ευχαριστήσω θερμά την αρχαιολόγο κ. Ντίνα Ζίδρου με την οποία, όχι μόνο μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για την Αρχαία Ελληνική Τέχνη, αλλά είχα και την τιμή να λάβω στα χεριά μου το υπέροχο βιβλίο της ‘’Ηπειρωτικά Ιερά και Μαντεία/ Δωδώνη – Νεκρομαντείο’’, το οποίο αποτέλεσε ( και θα αποτελέσει σαφώς ) πηγή έμπνευσης για πολλά έργα μου …

*Έργο με μολύβια 6B, 8B διαστάσεων 13 x 11 εκ.

Η ζωόμορφη απόληξη της προαναφερθείσας λαβής, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως εύρημα έμπνευσης:

Advertisements

Πύρρος της Ηπείρου και Φαβρίκιος / Pyrrhus of Epirus and Fabricius

Πλούταρχος 

Βίοι παράλληλοι – Πύρρος

”…υστερα έφτασαν πρέσβεις για τους αιχμαλώτους και ανάμεσα τους ο Γαιος Φαβρίκιος για τον οποίο είπε ο Κινέας οτι μιλούν πολύ οι Ρωμαίοι λέγοντας πως είναι άνδρας καλός και αξιόμαχος αλλά πάρα πολύ φτωχός, αυτόν ο Πύρρος αφού τον δέχτηκε με φιλοφρονήσεις προσπάθησε να τον πείσει να δεχτεί χρυσό σαν σύμβολο φιλίας και φιλοξενίας. Ο Φαβρίκιος όμως δεν τα δέχτηκε και τότε ο Πύρρος σταμάτησε, αλλά την άλλη μέρα για να τον εκπλήξει, επειδή δεν είχε δει ποτέ του ελέφαντα, διέταξε ενώ συζητούσαν να σηκώσουν παραπέτασμα και να εμφανίσουν το πιο μεγάλο θηρίο που ήταν πίσω από αυτό. Όταν δόθηκε το σύνθημα σηκώθηκε το παραπέτασμα και το θηρίο ανυψώνοντας την προβοσκίδα του την έτεινε πάνω από το κεφάλι του Φαβρίκιου και έβγαλε φοβερή και δυνατή φωνή. Εκείνος όμως στράφηκε ήρεμα και χαμογελώντας είπε στον Πύρρο :” ούτε χθες ο χρυσός μου έκανε εντύπωση ούτε σήμερα το θηρίο”…΄΄

Plutarch

The parallel Lives – The life of Pyrrhus

”…after this, an embassy came from the Romans to treat about the prisoners that had been taken. The embassy was headed by Caius Fabricius, who, as Cineas reported, was held in highest esteem at Rome as an honourable man and good soldier, but was inordinately poor. To this man, then, Pyrrhus privately showed kindness and tried to induce him to accept gold, not for any base purpose, indeed, but calling it a mark of friendship and hospitality. But Fabricius rejected the gold, and for that day Pyrrhus let him alone; on the following day, however, wishing to frighten a man who had not yet seen an elephant, he ordered the largest of these animals to be stationed behind a hanging in front of which they stood conversing together. This was done; and at a given signal the hanging was drawn aside, and the animal raised his trunk, held it over the head of Fabricius, and emitted a harsh and frightful cry. 3 But Fabricius calmly turned and said with a smile to Pyrrhus: “Your gold made no impression on me yesterday, neither does your beast today”…”

Σκίτσο με μολύβια 5B/8B, διαστάσεις: 8×13 εκ.

Pencil-sketch 5B/8B, dimensions: 8×13 cm.

 

Πύρρος και Ηρακλής / Pyrrhus and Herakles ( Hercules )

 

 

Προτομή του Ηρακλή και του Πύρρου Α’ της Ηπείρου. Σκίτσο με μολυβι 5B/8B, διαστάσεις 20×15 εκ.

Πηγή έμπνευσης του έργου:

Ερυξ ( Erice ), πόλη της δυτικής Σικελίας, 278 π.Χ.. Πύρρος εναντίον Καρχηδονίων:

‘’…όταν ετοιμάστηκε ο στρατός, ( ο Πύρρος ) προχώρησε και έταξε στην Ηρακλή να τελέσει προ τιμήν του αγώνα και ευχαριστήρια θυσία, αν τον αναδείκνυε στους Έλληνες της Σικελίας αγωνιστή άξιο της γενιάς του και των μέχρι τότε πράξεων του. Έδωσε εντολή να σημάνουν οι σάλπιγγες και αφού σκόρπισε με βέλη τους βαρβάρους κι έφερε σκάλες ανέβηκε στα τείχη πρώτος αυτός. Εκεί πολλοί του αντιστάθηκαν αλλά χτυπώντας τους, άλλους γκρέμισε κάτω και μέσα από το τείχος και πολλούς σκότωσε γύρω του με το ξίφος. Ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα αλλά φάνηκε φοβερός στους εχθρούς του και έτσι απέδειξε ότι και ο Όμηρος πολύ σωστά είπε πως από τις αρετές μόνον η ανδρεία πολλές φορές χαρακτηρίζεται από εκδηλώσεις ενθουσιώδεις και μανιακές…’’

Πλούταρχος, ‘’Βίοι Παράλληλοι : Πύρρος- Μάριος’’

Σκορπιός του Τάραντα / Scorpion of Taranto

Ο Πύρρος, ο βασιλιάς της Ηπείρου, ήταν σύμμαχος του Τάραντα στον πόλεμο κατά της Ρώμης. Όταν έφτασε στην περιοχή, κοίταξε την πόλη από τους λόφους που την περιβάλλουν και διαπίστωσε ότι το σχήμα της ήταν σαν τη μορφή ενός σκορπιού. Το έμβλημα αυτό θεωρήθηκε επίσης ως ψυχολογικό αποτρεπτικό για τους εχθρούς της πόλης, μιας και  ήθελε να δώσει την εντύπωση ότι ο στρατός  της Μεγάλης Ελλάδας ήταν τόσο επικίνδυνος όσο ο σκορπιός.

Σκίτσο με σινική μελάνη, 15×14 εκ.

 

Pyrrhus, who was king of Epirus, was an ally of Taranto in a war against Rome. When he arrived at the area, he looked down on the city from the hills that surround it and had the idea that its shape was like the figure of a scorpion. This emblem has also been seen as a psychological deterrent to the city’s enemies, who came to look on Magna Graecia as being as dangerous as a scorpion.

Sketch with Indian Ink, 15×14 cm.

 

Έμβλημα της Περιφέρειας του Τάραντα – Emblem owned by Province of Taranto

 

Βασιλεύς Μολοσσός της Ηπείρου / King Molossus of Epirus

Ο Μολοσσός είναι βασιλιάς της ελληνικής μυθολογίας, γύρω στον 13 αιώνα π.Χ.. Εγγονός του Αχιλλέα, γιος του Νεοπτόλεμου και της Ανδρομάχης, ήταν βασιλιάς της Ηπείρου και ο γενάρχης της φυλής των Μολοσσών, οι οποίοι αποτέλεσαν την δυναστεία των Αιακιδών. Είχε πολλά αδέλφια, τον Πύρρο, τον Πίελο, τον Γένοο, τον Δωριέα, τον Αργο και τον Πέργαμο. Αποτέλεσε  τον 18o πρόγονο του Πύρρου της Ηπείρου.

Σκίτσο με μολύβι, 13×13 εκ.

Molossus is a king of Greek mythology , around 13th century BC. Achilles’ grandson, son of Neoptolemos and Andromache, was the king of Epirus and the tribal leader of the Molossians, who formed the Eacid dynasty. He had many brothers, Pyrros, Pielos, Genoos, Dorieus, Argos and Pergamos. He was the 18th ancestor of Pyrrhus I of Epirus.

Pencil sketch, 13×13 cm.